(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
(ตอน 12)
เหอลู่ เหอชวง เป็นอย่างไรบ้าง
เจอมู่หรงจิ่วไหม
ด้านหน้าเขาไม่มี
หลังเขาก็ไม่พบ
คุณชาย
แม่นางเถี่ยเป็นอย่างไรบ้าง
ดูจากเวลาแล้ว
ป่านนี้จุดของนางคงคลายแล้ว
ตามหานางต่อ
- เจ้าค่ะ - เจ้าค่ะ
เซียวฮื้อยี้
ไม่ต้องกลัวนะ
เมื่อข้าแก้แค้นให้เจ้าแล้ว
ข้าจะตามเจ้าไป
- คุณชาย - อย่าเข้ามา
ทำไมท่านไม่หลบ
เจ้าทำเพื่อเจียงเสี่ยวหยูหรือ
ใช่
ท่านบีบให้เขาตาย ข้าจะแก้แค้นให้เขา
เถี่ยซินหลาน เจ้ามีจิตสำนึกหรือไม่
คุณชายของเราเมตตาช่วยเจ้า แต่เจ้ากลับตอบแทนด้วยการคิดร้าย
หากเจ้าทำเพื่อเจียงเสี่ยวหยู
ก็ออกแรงอีก
เจ้าเบามือเกินไป
หยุดเสแสร้งสักที
ท่านไม่รู้จักเซียวฮื้อยี้
ท่านฆ่าผู้บริสุทธิ์
ใช่
ข้าฆ่าผู้บริสุทธิ์
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ข้าบีบให้คนตาย
ข้าสมควรโดนแล้ว
ได้
ข้าลงมือเอง
ท่านทำอะไรน่ะ
- คุณชาย - คุณชาย
คุณชาย
- คุณชาย - เถี่ยซินหลาน
เจ้าจะตายก็ช่าง
แต่ลากคุณชายไปด้วยทำไม
- ฝันไปเถอะ - หยุด
ตั้งแต่ออกจากหุบเขา
ข้าทำผิดพลาดใหญ่หลวง
เรื่องแม่นางเฟิงกับฉินจื่อหลิง
ข้ารู้สึกผิดมาตลอด
แม่นางเถี่ยกับเจียงเสี่ยวหยู
ก็รู้สึกต่อกัน เหมือนแม่นางเฟิงกับฉินจื่อหลิง
นางมีสิทธิ์แก้แค้นให้เขา
อย่าเข้ามายุ่ง
ถอยไป
ฮวาอู๋ชเว
ท่านเคยช่วยข้าหลายครั้ง
เรื่องนั้นข้าขอขอบคุณ
ท่านบีบคั้นเซียวฮื้อยี้จนเขาตาย
ข้าควรฆ่าท่านเพื่อแก้แค้นให้เขา
แต่ข้าทำไม่ได้เพราะไร้ความสามารถ
แต่เมื่อเซียวฮื้อยี้ตายแล้ว
ข้าก็ไม่อยากอยู่ต่อไป
ข้าขอร้องท่าน
ข้าอยากไปอยู่เป็นเพื่อนเขา
อย่าขวางข้าอีกเลย
แม่นางเถี่ย
ข้ารู้ว่าเจ้าทุกข์ใจ
แต่อาจมีทางออกที่ดีกว่านี้
ถูกต้อง
- ข้าดูออกว่าเจียงเสี่ยวหยูชั่วช้า - หุบปาก
เซียวฮื้อยี้เป็นคนดีที่สุดในโลก
พวกท่านไม่รู้จักเขาสักนิด
- แม่นางเถี่ย - แม่นางเถี่ย
ช่วยด้วย
- เกิดอะไรขึ้น - ท่าน
ช่วยข้าด้วย
เกิดอะไรขึ้น
มีปีศาจตรงนั้น
ช่วยข้าด้วย
ปีศาจอะไร นั่นก็แค่กระรอก
"กระรอก" หรือ
ท่านอย่าฆ่าข้าเลยนะ
ฆ่าเจ้าหรือ
อยู่ดีๆ ข้าจะฆ่าเจ้าทำไม
ตลกชะมัด
ท่านไม่ใช่โจรพวกนั้นจริงหรือ
โจรอะไรกัน
เจ้าเป็นใครเนี่ย
ข้ามาจากทางตะวันตกของเมืองเซียวเจีย
เมื่อวานซืนข้าขึ้นเขามาไหว้พระ บังเอิญเจอโจรกลุ่มใหญ่
พวกมันตะโกนว่าอยากได้สมบัติ และฆ่าคนไปมากมาย
ศพเกลื่อนเต็มพื้นไปหมด
ข้าหนีด้วยความหวาดกลัวจนตกผา
ไม่ได้กินอะไรมาสองวันสองคืนแล้ว
โชคดี ข้าบังเอิญพบท่าน
มิเช่นนั้น ข้าคงติดอยู่ที่นี่จนตาย
หากท่านพาข้าออกไปได้
ข้ายินดีจะรับใช้ท่าน
ไม่จำเป็นหรอก
ทำไมเจ้า...
ไม่เป็นภรรยาข้าล่ะ
เรื่องนี้...
ข้าแค่ล้อเล่นน่า
ข้าไม่ใช่คนแบบนั้น
แต่ว่า...
หากข้ามีสามี
ที่ฉลาดและหล่อเหลาเช่นท่าน
ก็นับว่าโชคดีมาก
แต่เสียดาย...
เสียดายอะไร
เสียดายที่ข้าอายุมากกว่าท่าน
กว่าท่านจะถึงวัยวัยฉกรรจ์
ข้าก็แก่แล้ว
ถึงตอนนั้น แม้อยากหย่าท่านก็อาจทำไม่ลง
ท่านจะต้องลำบากใจมาก
ข้าจะทำให้ท่านลำบากใจ เช่นนั้นได้อย่างไร
เจ้าน่าสนใจดี
แทนที่จะบอกว่าข้าอายุน้อย
กลับว่าตัวเองอายุมาก
คนปากหวานเช่นเจ้า
ต่อให้เป็นหญิงใจดำอำมหิต ข้าก็ชอบ
ขอบคุณ
ข้าจะจำคำพูดท่านไว้
ที่จริง...
- ข้ารู้ว่าเจ้าโกหกข้า - ข้าจะโกหกท่านทำไม
เมื่อครู่
เจ้าบอกว่าตกผา
ถ้าไม่ตกลงในน้ำ แล้วเจ้ารอดมาได้อย่างไร
แต่ดูจากสภาพเจ้ากับชุดที่ใส่อยู่
เจ้าไม่เหมือนคนที่เคยตกน้ำเลย
อีกอย่าง
เจ้าบอกว่าไม่ได้กินอะไร มาสองวันสองคืน
แต่ดูเจ้าสิ
เหมือนคนอดอยากมาหลายวันตรงไหน
คิดว่าข้าจะเชื่อเจ้าหรือ
ข้าเป็นคนที่หลักแหลมที่สุดในโลก
ไม่มีใครหลอกข้าได้
บอกมา
- เจ้าโกหกข้าทำไม - ข้า...
ข้าบอกท่านไม่ได้
แต่ข้าสัญญา
หากท่านพาข้าออกไปได้
- ข้าจะบอกท่านแน่ - ได้
ตกลง
เช่นนั้น
เราหาทางออกจากที่นี่กันเถอะ
ตกลง
ข้ายังไม่ทราบชื่อท่านเลย
เซียวฮื้อยี้
"เซียวฮื้อยี้" หรือ
ชื่อเพราะจัง
- เจ้าชื่ออะไร - ข้าชื่อเซียวเหนียง
"เซียวเหนียง" หรือ
ก็ไม่เลวนะ
เมื่อไหร่ถึงจะออกไปได้
ทำไมเดินไปทางไหนก็ดูเหมือนกันไปหมด
ตายจริง
ข้าเคยได้ยินว่ามีปีศาจน้อยบนเขานี้
มันชอบทำให้คนเดินผิดทาง
ยิ่งคนหลง มันยิ่งชอบใจ
ปีศาจน้อย
อย่าตะโกนสิ
ถ้าปีศาจออกมาล่ะ
ข้ากำลังเรียกให้มันออกมาไง
มันขังเราไว้ในนี้
เพราะอยากให้เราอยู่เป็นเพื่อนแน่ๆ
รีบเรียกมันออกมาดีกว่า เราจะได้ดื่มเหล้ากัน ร้องเพลงกัน
ไม่ดีหรือ
ท่านมาจากไหนกันแน่
ใจกล้านัก
เจ้ามาจากไหนล่ะ
หรือว่าเจ้า...
คือปีศาจน้อยนั่น
ท่านล้อเล่นอีกแล้ว
ข้ามาจากตระกูลที่ดี
ข้าจะเป็นปีศาจได้อย่างไร
โธ่ เลิกเดินเถอะ
เดินต่อก็มีแต่จะทำให้ปีศาจน้อยชอบใจ
ข้างีบดีกว่า
อย่าเสียเวลาอยู่นี่เลย
ขืนยังอยู่ ปีศาจน้อยอาจโผล่มาจริงๆ ก็ได้
กลัวอะไร
ข้าเป็นคนที่หลักแหลมที่สุดในโลก
ข้าจะงีบล่ะ
ท่าน ตื่นก่อน
ตื่นเร็วเข้า
ข้าเห็นคนเดินผ่านไป
- ไปดูกัน - ได้
ไม่เห็นมีใครสักคน ก็แค่พระพุทธรูป
ที่แท้ก็พระพุทธรูป
ท่านดูสิ
ดูที่พักแขน
เหมือนจะเคยถูกใครหลายคนลูบ
แต่ทำไมต้องลูบที่พักแขนด้วย
หรือจะเป็นปุ่มลับ
เจ้าไม่เพียงฉลาด แต่ยังสายตาเฉียบคม
ตรงนี้มีช่อง
ไป ลงไปดูกัน
อย่าเลย ถ้าเป็นกับดักล่ะ
ท่านรอบคอบจริงๆ
ไม่รอบคอบจะรอดมาถึงวันนี้หรือ
ตรงนี้มีอีกช่อง
ที่นี่ที่ไหนกัน
- ข้าจะลงไปดู - อย่า อันตรายเกินไป
มันทำจากเหล็ก
นี่ ลงมาสิ
- ท่าน ข้ากลัว - ปัดโธ่
กลัวอะไร มาสิ
ได้
ก็ได้
ท่าน ข้ากลัว
กลัวอะไร ข้าอยู่ทั้งคน
มันสวยขนาดนี้ ต้องมีคนเอามาวางไว้แน่
ตราบใดที่เป็นคนก็ไม่ต้องกลัว
ท่านคิดว่า
ที่ทำจากเหล็กนี่คืออะไร
หรือจะเป็นโลงศพ
เจ้าน่ารักจัง
เจ้าเคยเห็นโลงศพใหญ่ขนาดนี้หรือ
ไม่เป็นไร
- ท่าน ข้ากลัว - ไม่ต้องกลัว
เรากำลังจะตกนรกหรือเปล่า
"นรก" หรือ
เช่นนั้นข้าก็อยากเห็นว่า มัจจุราชหน้าตาเช่นไร
ไม่เอา ข้ากลัว
ถึงแล้ว
ข้างนอกมีทางเดิน
มีใครอยู่ไหม
อย่าตะโกนสิ
ไม่เป็นไร ข้างนอกสว่างออก
ทำไมเปิดไม่ออกล่ะ
ท่าน ดูนี่สิ
ตรงนี้มีปุ่มลับแบบเดียวกัน
เปิดแล้ว
นี่ อย่านะ
เจ้าอยู่นี่ ข้าจะไปดูเอง
- ระวังด้วย - วางใจเถอะ
วังใต้ดินนี่สะอาดดีจัง
ปลอดภัยจริงหรือ
ปลอดภัย ออกมาเถอะ
ได้ ข้าจะออกไปแล้ว
ไฟ
ไฟลุกแล้ว
- ช่วยข้าด้วย - นี่
ไฟลุกแล้ว
ท่าน ช่วยข้าด้วย
ช่วยด้วย
ท่าน ช่วยข้าด้วย
ออกมาเดี๋ยวนี้
ข้าไม่สนว่าเจ้าเป็นคนหรือผี
ออกมาเดี๋ยวนี้
ฟังให้ดี
อย่าคิดจะทำให้ข้ากลัว
เจ้าทำข้ากลัวไม่ได้หรอก
วันนี้ไม่เจ้าก็ข้า ต้องตายกันไปข้างหนึ่ง
มาสิ
ออกมา
หยุดเล่นตลกได้แล้ว
ออกมา
เซียวฮื้อยี้ หิวแล้วสินะ
พวกเจ้ารู้แม้กระทั่งชื่อข้า
ไม่มีเรื่องใดที่เจ้าของที่นี่ไม่รู้
ไก่ย่างตัวนี้นุ่มมาก
เตรียมไว้ให้เจ้าโดยเฉพาะเลย
เจ้าคนพวกนี้ เป็นใครกัน
เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าเราเป็นคน
ข้าขอเตือน
อย่ามาเล่นตลกกับข้า
มิเช่นนั้น ข้าเกรงว่า...
หากข้าเจอพวกเจ้าเมื่อไหร่ ข้าจะทนไม่ไหวจนเล่นงานพวกเจ้าตายหมด
เจ้าช่างใจกล้านัก
บุกรุกเข้ามาถึงที่นี่ได้
แต่หากเจ้ากล้าจริงล่ะก็
- ก็กินไก่ตัวนั้นสิ - "กินไก่" หรือ
เจ้ากล้าหาญจริงๆ
มีอะไรต้องกลัว
ต่อให้พวกเจ้าเป็นผี ข้าตายไปก็เป็นผีเหมือนกัน
ทุกคนเป็นผี แล้วใครจะกลัวใคร
เจ้าแน่ใจหรือว่าไก่ตัวนั้นไม่มีพิษ
มันมีพิษหรือ
มีตั้งหลายวิธีให้วางยาข้า
ทำไมต้องลำบากเลี้ยงไก่ข้าด้วย
แต่บางคนก็ชอบทำเรื่องลำบากๆ นะ
นั่นสิ
มีคนที่ชอบทำเรื่องลำบากจริงๆ
ข้าคิดผิด
นั่นเขาหรือ
สวยไม่เท่าข้าเลย
สวยไม่เท่าข้าเหมือนกัน
เซียวฮื้อยี้
เขาตื่นแล้ว
- นี่ข้าเป็นคนหรือผี - เขาตื่นแล้ว
- นี่ข้าเป็นหรือตาย - ดูเองเถอะ
ชุดอะไรเนี่ย
- สวยไหม - ชอบหรือเปล่า
- พวกเจ้าเป็นเจ้าของที่นี่หรือ - ชอบไหม
ไม่ใช่
นายของพวกเจ้าล่ะ
บอกให้มาพบข้า
องค์ราชินี ไม่ใช่คนที่เจ้าอยากพบก็พบได้
- "องค์ราชินี" หรือ - ใช่
ถูกต้อง
ข้าคือราชินีของที่นี่
- นางมาแล้ว - ไปกันเถอะ
- ไปเถอะ - รีบไป
- ไป
- ไปสิ - ไปกัน
คนปากหวานเช่นเจ้า
ต่อให้เป็นหญิงใจดำอำมหิต ข้าก็ชอบ
ขอบคุณ
ข้าจะจำคำพูดท่านไว้
เจ้าเองหรือ
เจ้ายังไม่ตาย
ข้าจะตายอยู่แล้ว
แต่พอเห็นเจ้าร่ำไห้
ข้าก็ตายไม่ลง
ผู้หลักแหลมที่สุดในโลก
บนโลกใบนี้
ไม่มีผู้ใดหลอกได้จริงหรือ
อาจจะมีก็ได้
แต่คนคนนั้นไม่ใช่เจ้า
เจ้าคิดว่าข้าไม่รู้หรือ
เจ้าล่อข้ามาที่นี่
และจัดเตรียมทุกอย่างไว้แล้ว
คนอย่างเจ้า
ยอมเห็นคนอื่นตาย
แต่ยอมให้ตัวเองตายไม่ได้หรอก
ข้าเพิ่งรู้เดี๋ยวนี้เอง
ว่าเจ้าเป็นชายสมชาย
ดูที่แห่งนี้สิ
ชอบใช่ไหม
ชอบสิ
ต้องชอบอยู่แล้ว
ข้าถูกใจสุดๆ ไปเลย
ตลอดชีวิตข้าไปมาก็หลายที่
แต่ไม่เคยมาที่วังแบบนี้เลย
พวกเจ้าทุกคน
มาทักทายนายคนใหม่ของเจ้าสิ
กล้าขัดคำสั่งนายเจ้าหรือ
- คารวะ นายท่าน - คารวะ นายท่าน
เงยหน้าขึ้นได้
- ขอบพระคุณ นายท่าน - ขอบพระคุณ นายท่าน
เอาล่ะ ข้าจะดื่มกับนายพวกเจ้า
พวกเจ้าไปได้
- เจ้าค่ะ - เจ้าค่ะ
ได้เป็นนายท่านกับเขาก็ดีเหมือนกัน
เจ้าปีศาจน้อย เจ้าช่างน่าทึ่งเสียจริง
ข้าอยู่ที่นี่มากว่าหนึ่งทศวรรษ
แต่ยังไม่เคยมีความสุขเท่านี้มาก่อน
เช่นนั้นข้าจะทำให้เจ้า มีความสุขทุกวันเอง
เจ้าพูดแล้วนะ
แม้เจ้าจะมีฉายาว่าเสน่ห์สังหาร
ข้าก็ไม่กลัวเจ้าหรอก
เจ้ารู้ได้อย่างไร
ไม่ใช่แค่ฉายาเจ้านะที่ข้ารู้
ข้ายังรู้ด้วยว่าเจ้าคือเซียวมีมี หนึ่งในสิบคนโฉด
แม้รูปโฉมงดงาม ผิวพรรณผุดผ่อง
แต่ที่จริงเจ้าอายุ 40 ถึง 50 ปีแล้ว
แต่ก็ไม่เป็นไร
ข้าไม่ถือเรื่องที่เจ้าแก่
- เจ้าเดาผิดไปเรื่องหนึ่ง - เรื่องอะไร
ปีนี้ข้าอายุราวๆ 30 เท่านั้น
เรื่องอื่นเจ้าเดาผิดได้
แต่ถ้าเดาอายุหญิงสาวผิดล่ะก็
นางไม่ไว้ชีวิตเจ้าแน่
ข้ารู้แล้วว่าเจ้าเป็นใคร แต่เจ้ายังไม่รู้จักข้า
- รู้แค่ว่าเจ้าเป็นชายของข้าก็พอ - ได้อย่างไร
ทำไมข้าเป็นได้แค่ชายของเจ้า
หากสิบคนโฉดจะมีสหายสักคน
ข้า เซียวฮื้อยี้นี่แหละ เหมาะที่สุดแล้ว
จริงอยู่ที่เจ้าไม่ใช่คนดีอะไร
แต่ถ้าอยากเป็นสหายกับสิบคนโฉด
เจ้ายังอ่อนหัดเกินไป
"อย่าเข้าใกล้คนชั่ว หาไม่แล้วจะตัวตาย"
"หากจะทำเช่นนั้น เจ้าต้องระวัง
เกิดเขาเสียเลือดมากเกินไป เนื้อจะไม่สด"
"ศิษย์ของจิ่วโยว
จงใช้ชีวิตให้เหมือนปีศาจ
ถึงเนื้อจะไม่สด
ก็ยังมีของไว้เซ่นไหว้ผี"
"เจ้านี่น่ารำคาญเสียจริง"
- เจ้ารู้จักพวกเขาหรือ - ข้าโตมาในหุบเขาคนโฉด
มิน่าล่ะ
พวกเขาพูดถึงข้าบ่อยไหม
บ่อยเลยล่ะ
พวกเขาบอกให้ข้าระวังไว้ หากบังเอิญเจอเจ้าเข้า
อย่าไปหลงเสน่ห์เจ้าเชียว
แต่หลังจากพบเจ้า
ข้าก็รู้ว่าต่อให้ถูกเจ้าฆ่า ข้าก็จะยังมีความสุข
เจ้าปีศาจน้อย
วังของเจ้าใหญ่โตเหลือเกิน
ไม่พาข้าไปชมรอบๆ หน่อยล่ะ
เร็วสิ มานำทางข้า
นี่คือบ่อน้ำร้อน
นี่
ทำไมวังของเจ้า
ถึงมีแค่บ่อน้ำร้อนกับห้องนอน
ไม่มีห้องโถงบ้างเลยหรือ
ทุกคนที่นี่เชื่อฟังข้า
เจ้าแค่สนุกกับข้าก็พอ
- จะมีห้องโถงไปทำไมกัน - จริงของเจ้า
เด็กดี
ตรงนั้นมีคนอยู่ด้วย
เจ้ามองอะไร
เปล่าขอรับ
เจ้าอิจฉาหรือ
หากเจ้าอิจฉา
ก็เดินมาบอกข้าสิ
- องค์ราชินี ไว้ชีวิตข้าด้วย - ท่าทางเขาเกลียดนางมาก
- ไว้ชีวิตข้าเถอะ องค์ราชินี - แต่แสร้งทำดีกับนาง
- ไว้ชีวิตข้าด้วย องค์ราชินี - ไม่ธรรมดาจริงๆ
ไว้ชีวิตข้าเถอะ องค์ราชินี
ไว้ชีวิตข้าด้วย
องค์ราชินี ไว้ชีวิตข้า...
เซียวฮื้อยี้ มีอะไรหรือ
เปล่าหรอก
ข้าแค่คิดว่า
เจ้าหนุ่มนี่รูปงามนัก
เหตุใดไม่ให้เขารับใช้เจ้าเล่า
ชายทุกคนบนโลกนี้เข้ามารับใช้ข้าได้
ยกเว้นเขา
ทำไมล่ะ
อย่าหลงกลท่าทางตื่นกลัวของเขาเชียว
บิดาของเขาเป็นจอมยุทธ์ ที่ไม่มีผู้ใดกล้าต่อกรด้วย
พ่อเขาคือเยี่ยนหนานเทียนหรือ
ยังเป็นหนุ่มน้อยอยู่แท้ๆ
ขยันพูดเรื่องอดีตเสียจริง
เยี่ยนหนานเทียนถูกกำราบ ในหุบเขาคนโฉดไปนานแล้ว
จอมยุทธ์ที่ว่าคือผู้อื่น
เลิกพูดเรื่องนี้กันดีกว่า กลับไปดื่มกันเถอะ
เอาสิ
ข้าอยากดื่มกับเจ้ามานานแล้ว
รอเดี๋ยว
มีอะไรหรือ
ข้าต้องทำธุระส่วนตัวน่ะ
สุขาอยู่ไหนหรือ
- สุขาอยู่ไหน - อยากให้ข้าไปด้วยไหม
เรื่องไม่งามเช่นนี้ ข้าจะรบกวนให้เจ้าไปด้วยได้อย่างไร
นี่ เจ้าน่ะ
- พาข้าไปสุขาเดี๋ยวนี้ - ขอรับ
รอข้าก่อนนะ
ทางนี้ขอรับ
นี่ขอรับ นายท่าน
- รอข้าอยู่ตรงนี้ - ขอรับ
เจ้าพ่นลมหายใจทำไม
เปล่าขอรับ
แปลกจริง เจ้าแซ่อะไรหรือ
แซ่เจียงขอรับ
บังเอิญเหลือเกิน
เจ้ามีนามว่าอะไร
ข้าชื่ออวี้หลาง
อวี้หลางหรือ
เจียงอวี้หลาง
เจ้าเจียง
ข้ามีอะไรอยากถามเจ้าหน่อย
ว่ามาเลยขอรับ
เหตุใดวังนี้ไม่ชื้นแฉะเลยสักนิด
ทั้งๆ ที่สร้างอยู่ใต้ดิน
น้ำไหลไปไหนหมดหรือ
หรือว่ามีทางลับอยู่ใต้วัง
ไม่มีทางลับหรอกขอรับ
มีแต่สุสาน
สุสานใคร
สุสานของผู้ที่สร้างวังใต้ดินแห่งนี้
เจ้ารู้มากทีเดียว
อยู่ที่นี่มานานแค่ไหนแล้ว
- หนึ่งปีขอรับ - หนึ่งปีหรือ
เจ้ามาที่นี่ได้อย่างไร
แล้วท่านล่ะมาที่นี่ได้อย่างไร
ไม่เลวนี่
มานี่มา
นายท่าน จะทำอะไรขอรับ
วังใต้ดินออกจะใหญ่โต
ต้องมีทางลับออกไปบ้างน่า
เจ้ารู้ไหมอยู่ไหน
ข้าไม่รู้
- ไม่เคยสำรวจดูเลยหรือ - ไม่เคยขอรับ
- ไม่คิดอยากกลับบ้านหรือ - ที่นี่ก็ดีอยู่แล้ว
ข้ามีความสุขและพอใจ ตราบใดที่ได้รับใช้องค์ราชินี
เลิกเสแสร้งเสียที
ข้ารู้ว่าเจ้าเกลียดนางเข้าไส้ และคิดหนีตลอดเวลา
ตอนนี้เจ้ามีทางเลือกเดียว
ร่วมมือกับข้า
นายท่าน จะถ่ายเบาก็รีบเถอะขอรับ
หยุดทรมานข้าได้แล้ว
องค์ราชินีรอดื่มกับท่านอยู่นะ
จำคำที่ข้าพูดไว้
จำทุกคำให้ขึ้นใจ
ขอรับ
- นำทางไปสิ - ขอรับ
เชิญ นายท่าน
ข้ากลับมาแล้ว
เหตุใดจึงนานนัก
เขาเอ๋อเหมยมีอาถรรพ์อะไรหนอ
มาถึงปุ๊บ ปวดท้องปั๊บ
มา มาดื่มกัน
เจ้าไปได้แล้ว
องค์ราชินี ข้าน้อยมีเรื่องรายงาน
เมื่อครู่ นายท่านแกล้งไปถ่ายเบา
เขาพยายามกล่อมให้ข้าร่วมมือ
เขาไม่เพียงถามหาทางออกจากวัง
แต่ยังชวนข้าหนีไป
กับเขาด้วย
เซียวฮื้อยี้
ถ้าอยากรู้ว่าทางออกอยู่ไหน จะไปถามเขาทำไม
ถามข้าก็ได้นี่
ข้าอยู่หุบเขาคนโฉดมา 18 ปี
ที่นี่จะเลวร้าย ยิ่งกว่าหุบเขาคนโฉดอีกหรือ
เมื่อกี้ข้าแค่อยากลองใจเขาดู
ลองใจหรือ
ที่เจ้าทุบตีเขาเมื่อครู่
เขาโกรธมาก
ข้าเลยอยากช่วยพิสูจน์ให้เจ้าเห็น
ว่าเขาซื่อสัตย์กับเจ้าไหม
เขาจะซื่อสัตย์หรือไม่ก็ช่างเขาสิ
ข้าเป็นคนเดียว ที่รู้ทางออกจากวังใต้ดินแห่งนี้
คนเยอะแยะ ข้าจะจับตาดูไหวได้อย่างไร
หลายปีมานี้มีใครหนีไปได้บ้าง หรือไม่เล่า
ฉะนั้น เจ้าไม่ต้องกังวล
คนฉลาดๆ อย่างข้า คิดไม่ถึงได้อย่างไรกันนะ
ถ้าเช่นนั้นก็หมดเรื่องแล้ว
เจ้าหนุ่มนี่ซื่อสัตย์กับเจ้า
เจ้าวางใจได้
ตราบเท่าที่ได้อยู่ข้างกายองค์ราชินี
ข้าจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
ดีมาก เด็กดี
เจ้าไม่ต้องคิดมากอันใดแล้ว
- ไปพักผ่อนเถอะ - แต่...
แต่ท่านต้องระวังชายผู้นี้ไว้นะขอรับ
- อยากให้ข้าฆ่าเขาหรือ - ข้า...
เจ้าไม่มีสิทธิ์มาหึงหวงข้า
ไสหัวไปซะ
อย่าโมโหไปเลย
มา ดื่มกันเถอะ
แต่เรามีจอกแค่ใบเดียว
ข้ารินให้เจ้าแล้วกัน
อ้าปากสิ
เจ้านั่นร้ายไม่เบา
เขาไม่ใช่คนดีนักหรอก
เจ้าก็ด้วย
แล้วทำไมเจ้าไม่ฆ่าข้าทิ้ง
หรือว่า...
เจ้าทนพรากจากข้าไม่ได้
ถูกแล้ว
ข้าไม่อาจทนพรากจากเจ้าได้
เจ้ามาจากหุบเขาคนโฉด
ข้าอยากรู้เหลือเกิน
ว่าเจ้าจะโฉดได้สักแค่ไหน
ฝ่ามือปลิดชีพหรือ
เกิดอะไรขึ้นกันแน่
ใครฆ่าพวกเขา
ข้าชักกลัวแล้วสิ
- ที่นี่มีวิญญาณร้ายแน่ๆ - เหลวไหล
ข้าได้ยินว่าจอมยุทธ์หลายคน เดินทางมาเขาเอ๋อเหมย
ไม่แน่อาจมีศัตรูลอบเข้ามา ในวังใต้ดินของข้า
- เจ้าจะไปไหน - สังหารศัตรูไงเล่า
- อยู่นี่ ไม่ต้องตามข้ามา - ไม่เอาหรอก
ข้า...
ข้ากลัว
ขืนเจ้าตุกติก
ข้าฆ่าเจ้าแน่
ก็ได้ อยู่นี่ก็ได้
นั่นเจ้าจะทำอะไร
แกล้งตายไง
ฉลาดดีนี่
รอข้ากลับมาแล้วกัน
รอกับผีน่ะสิ
ชิงหนีดีกว่า
มานี่เลย
อยากโดนฝ่ามือปลิดชีพหรือ
นายท่าน ปล่อยข้าไปเถอะ
มือสังหารใส่ชุดดำ เขาหนีไปแล้ว
เลิกตีหน้าซื่อเสียที
หรืออยากให้ข้าลากเจ้าไปหาเซียวมีมี
พาข้าออกไปจากที่นี่
ไม่ได้ขอรับ ที่นี่ไม่มีทางออก
ท่านจะออกไปได้อย่างไร
ไม่มีทางออกหรือ
ถ้าไม่มีทางออก เจ้าคงไม่ฆ่าทุกคนที่นี่หรอก
ข้ามองแผนเจ้าทะลุปรุโปร่ง
เจ้าไม่ใช่คนที่จะยอม ก้มหัวเป็นทาสใคร
เจ้ายอมทำทั้งหมดนี่
ก็เพื่อวันหนึ่งจะได้หนี
ข้าพูดถูกไหม
ท่านเยินยอข้าเกินไปแล้ว
ข้าไม่มีความสามารถเช่นนั้นหรอก
ทำไมถ่อมตัวเสียจริง
พ่อเจ้าเป็นถึงจอมยุทธ์แห่งยุค
ดูจากฝีมือเจ้าแล้ว แค่คนไม่กี่คน
เจ้าคงจัดการได้ไม่ยาก
พาข้าออกไปจากที่นี่
ไม่ขอรับ ที่นี่ไม่มีทางออก
ข้าจะพาท่านออกไปได้อย่างไร
ไม่มีทางออกใช่ไหม ได้
รอให้เซียวมีมีกลับมาก็แล้วกัน
คิดๆ ดูแล้ว ข้าว่า
นางน่าจะฆ่าเจ้าก่อน
ยังไม่ยอมปริปากใช่ไหม
เซียวมีมี
- เดี๋ยวก่อน - เซียวมีมี...
- ข้าจะพาท่านออกไป - พูดอย่างนี้แต่แรกก็จบ
ลุกขึ้นมา
ลุกขึ้น
ทางออกอยู่ในสุขา ที่ทุกคนใช้หรอกหรือนี่
เก่งไม่เบานี่เจ้า
เจ้าล้อข้าเล่นหรือ
กระโดดลงไป
ทำไมเจ้าไม่กระโดดก่อนล่ะ
ข้าเตือนเจ้าเลยนะ
อย่าคิดไม่ซื่อเชียว
ทางออกอยู่ด้านล่าง
จะหนีไม่หนีก็แล้วแต่ท่าน
เฮ้ย
นี่ ท่านจะตามมาไหม
ถ้าท่านไม่ตามมา ข้าไปแล้วนะ
เฮ้ย รอเดี๋ยวสิ
คนฉลาดย่อมไม่ยอมตกเป็นเบี้ยล่าง
แปลกจริง
ทางเข้าทุกทางถูกปิดผนึกไว้
ศัตรูเข้ามาได้อย่างไร
เซียวฮื้อยี้
เจียงอวี้หลาง
เจ้าสองปีศาจน้อยนั่น
เจ้าอยู่ไหนแล้ว
เดินมาทางนี้เรื่อยๆ
เดินมาเรื่อยๆ แล้วท่านจะเห็นทางออก
เหม็นชะมัด
ถ้าต้องเข้ามาในที่เหม็นๆ แบบนี้อีก
ข้ายอมตายเสียดีกว่า
ข้าบอกได้เลยว่า
อีกหนึ่งเดือนต่อจากนี้ ข้ากินดื่มอะไรไม่ลงแน่
อย่างนั้นหรือ
ข้ามีอาหารเก็บไว้ไม่พออยู่แล้ว
ท่านไม่กินได้ก็ดี
ที่นี่ก็สบายไม่ใช่เล่น
มีเหล้า
กุนเชียง
หนังสือก็มี
- ลุกขึ้น - โอ๊ย
เจ้าถึงกับเตรียมที่นอนไว้ให้ข้าด้วย
นี่ ว่าแต่เจ้ารู้ได้อย่างไร ว่ามีที่ซ่อนแบบนี้
แต่ถึงไม่บอก ข้าก็เดาได้
เจ้าโดนเซียวมีมี ถีบลงหลุมเหม็นๆ นี่สินะ
ถึงได้เจอที่แห่งนี้ ใช่ไหม
ข้าใช้เวลาหนึ่งปีขุดที่นี่
ทีละชุ่นๆ
เจ้าขุดเองหรือ
ใช่แล้ว
เดือนแรกที่ข้ามาถึง
ข้าคิดหาสารพัดวิธีหนี
แต่เมื่อหาทางออกไม่เจอ
ข้าเลยสร้างที่หลบภัยไว้แทน
พอเซียวมีมีคิดว่าเจ้าหนีไปแล้ว
นางก็จะออกไปจากวังใต้ดิน ไปหาคนรับใช้ชุดใหม่
เมื่อโอกาสนั้นมาถึง
เจ้าก็จะมีเวลาหาทางออก
ถูกต้อง
เจ้าลงทุนใช้ชีวิตอย่างรันทด
แกล้งเป็นเด็กรับใช้ คอยขัดพื้น ขัดส้วม
แต่ขณะเดียวกัน ก็กระโดดลงหลุมเหม็นๆ กลางดึก
เพื่อขุดที่หลบภัยดีๆ นี่
เจ้ามีพรสวรรค์พอตัวเลยนะ
นั่นเสื้อผ้าสะอาดๆ
เปลี่ยนชุดเสีย
รอบคอบน่าดู
เฮ้อ
เซียวฮื้อยี้
เจียงอวี้หลาง
เซียวฮื้อยี้
เจียงอวี้หลาง
เซียวฮื้อยี้
เซียวมีมี
เซียวฮื้อยี้
พวกเจ้าออกมาเสียดีๆ
เซียวฮื้อยี้
- เจียงอวี้หลาง - ตอนท่านลงมา
ท่านปิดฝาส้วมแล้วใช่ไหม